In 2022 bracht Hendrik Lasure met 'Het Wiel' voor het eerst een album onder eigen naam uit. Vier jaar later krijgt die plaat een vervolg met 'De Val': elf eigenzinnige Nederlandstalige songs waarin Lasure een wereld bouwt die ergens tussen het alledaagse en het magisch-realistische zweeft.

Waar 'Het Wiel' nog terugblikte op de kindertijd, draait 'De Val' rond verbinding en het gebrek eraan. Melancholie en sehnsucht lopen als een rode draad door het album, maar Lasure verpakt ze in poëtische taferelen waarin de gewone wereld voortdurend een beetje uit haar voegen raakt. Mensen gooien stenen in de slotgracht van een paleis, de avondzon kleurt de hemel paars en een toevallige ontmoeting kan zomaar een heel nieuw universum openen.

Ook muzikaal kiest Lasure voor de essentie. Voor 'De Val' verruilde hij zijn vertrouwde piano tijdens het schrijven voor een gitaar, een beperking die de songs hun eigen vorm en directheid gaf. Producer Koen Gisen hielp die wereld verder uitbouwen, samen met onder anderen Meskerem Mees, Jolan Decaesteker (Ão, Mooneye), Aya Suzuki en Sep François.

Het resultaat is een spaarzaam gelaagde plaat met veel ruimte voor Lasures karakteristieke manier van zingen: ergens tussen melodie en poëtisch parlando. Referenties als Spinvis, Mount Eerie, Sun Kil Moon en PJ Harvey zijn nooit ver weg, maar 'De Val' heeft bovenal een heel eigen signatuur. Avant-kleinkunst, nu-pop ofiets waarvoor nog geen naam bestaat: Lasure maakt muziek voor wie graag even uit de werkelijkheid verdwijnt.