Search:josse de pauw

You might know Bert Dockx from the inimitable alternative jazz-rock-trio Dans Dans; or from his moody, psychedelic rock formation Flying Horseman; or from his more intimate but equally special solo records. In 2019, the ever productive guitarist released an album with Ottla, a jazzy sextet blending different genres, textures and moods in wholly original ways, resulting in long, evocative pieces, brooding with tension and atmosphere. Recently, the band has transformed into a quartet, a tighter unit with a sparser and slightly more electric sound. This new Ottla is playing a mixture of reimagined tracks from the aforementioned album, and several brand new pieces. Ottla's music - like all music for which Dockx is responsible - is imaginative, intense and deeply felt.

In the spring of 2021, actor and writer Josse De Pauw contacted Bert with a question. He wanted to perform work of the Uruguayan writer Eduardo Galeano on stage, texts about the madness of colonialism and slavery, and about the beauty and mystery of the jungle, and asked Dockx to come up with a live soundtrack. Dockx invited two friends from his jazz band Ottla (Thomas Jillings and Louis Evrard) and a fourth musician (bass player Axel Gilain). He composed new material, adapted some existing Ottla pieces and could count on the improvisational talent of his fellow musicians for the rest of the soundtrack. In a handful of rehearsals, an impressive concert was put together that captivated the audience during a short run in August. This live EP contains two pieces recorded on one of these blistering evenings. Side A opens with the authoritarian voice of De Pauw, who recites the Song of the Fire, before making way for a scorching, almost apocalyptic version of 'Stofwolk'. On side B we hear Thomas Jillings perform an impressionist clarinet improvisation while De Pauw conjures up images of the unlimited sea and the winds, ships and slaves, heaven and hell.

Stellar Legions is four experienced space cadets from the Antwerp interstellar legion, led by Captain Andrew Claes (STUFF., BRZZVLL, Internal Sun). With a sound rooted in jazz, improv, hip-hop, dub and electronic music, brace yourself for an intergalactic trip through colourful musical worlds and allow yourself to be carried away to indefinable, otherworldly but always hospitable beacons.

Alongside Claes, the delegates on duty are all heroes from the Allied star: Bram Weijters (Raymond Van Het Groenewoud, Crazy Men), Klaas De Somer (Tourist Lemc, Selah Sue) and Fre Madou (ex-DAAU, Namid). With them, come stories and artifacts from the multidimensional cosmos to our beloved mother planet Earth and this autumn, they passionately present their first omnibus 'Stellar Legions', released 21st October via the groove-obssessed Sdban Ultra label.

The album consists of eight tracks recorded in the studio and live, resulting in one big cosmic experience that exhilarates down to every last arrangement. From Claes' twisted sax on the semi-electronic ecstatic dream world that is an 'An Arp in Tunisia' to the jazzy snatches of 'Wessel' where De Somer's hurried drum patterns and Weijters frenzied keyboard solos catch light, Stellar Legions unites the adventure and improvisation of jazz with contemporary sounds.

At the core of the Stellar Legions sound is a rhythm section Sly & Robbie would have approved of: loose and sticky, grinding and unwinding: De Somer's drums fizz with expectation while the relentless bass strokes from Madou provide the beating pulse. It's fresh, it's raw and it keeps us listening, grooving and wanting more. Elsewhere, 'Odyssey' is a cataclysmic mix of feverish sounds and melodies that take you to an extra-terrestrial place, while the live recording of 'Alcyone', basks in a spatial mix of futuristic grooves and ethereal soundscapes before album closer 'Covix', results in a spacious and wonderfully atmospheric affair.

Electronics wizard Andrew Claes has recorded music in a wide range of styles ranging from free jazz outfit Chaos of the Haunted Spire (duo with Teun Verbruggen) to techno icon Marco Bailey and New Wave hero, Marcel Vanthilt. In addition, he has collaborated with Zach Danziger, Zap Mama, Brussels Jazz Orchestra, Hermes Ensemble, Mauro Pawlowski, Josse De Pauw and many others and released music with the electro-jazz collective AAN/EOP and his solo project, Internal Sun.

Claes is also a teacher of 'Live Electronics' at the Conservatory of Antwerp and a doctorate in the arts, where he is currently investigating the possibilities of an electro-acoustic saxophone. He also regularly gives workshops on the Belgian synthesizer microcontroller platform, Axoloti. His latest achievement is AI-driven robot-jazz project 'BotBop' with Dago Sondervan and Kasper Jordaens, which explores the possibilities and limits of 'computer aided music performance'. Their latest project 'Integers & Strings' premiered at the Sònar festival in Barcelona in November 2021.

Over de dingen die we vergeten zijn. Omdat we misschien wel beter kunnen dan dit.
Door de aard van Pu¯wawau heb ik besloten deze biografie zelf te schrijven. Na het uitbrengen van 3 solo albums (‘Let Your Hands Be My Guide’ 2013, ‘The Sparkle In Our Flaws’ 2015 en ‘Bounce Back’ 2017) en het spelen in verschillende bands zoals Isbells en Marble Sounds, voelde ik een grote urgentie om onderzoek te doen naar de kracht van de stem en de verbindende factoren van het zingen. Deze urgentie werd gevoed door het lezen van het volgende stukje tekst van socioloog Walter Weyns:
“Zodra we mensentaal leren, horen we in het geritsel van bladeren alleen nog stom geruis. We horen het, maar luisteren er niet meer naar. Het ruist alleen nog wat, het heeft ons niets meer te zeggen. Maar soms, heel af en toe, wekt iets het vermoeden dat de bladeren, de dingen, ons nog wel iets te zeggen hebben. Het is dan alsof er heel diep in ons iets resoneert met wat vanuit de verste verte komt, een vaag teken dat we niet begrijpen maar heimwee opwekt. Dat kan gebeuren, want we zijn sociale wezens. We staan open naar het andere, we willen ermee communiceren, en nooit zweren we de sociale omgang met dingen, dieren, planten, wolken en landschappen helemaal af. Al wat een vorm heeft, al wat zich toont, al wat zich laat horen, spreekt ons aan als had het ons iets te zeggen. Mensen zijn zo door-en-door sociaal dat ze in nagenoeg alles een teken, een verwantschap, een correspondentie kunnen zien en een boodschap vermoeden.”
Onze wereld lijkt zoveel nood te hebben aan alles wat er verborgen ligt onder de woorden. Ik ben ervan overtuigd dat juist dat ons kan helpen om terug verbinding te zoeken. Met onszelf e´n met elkaar. We gebruiken zoveel woorden. We hebben een mening over veel. Maar klopt dit wel? Komen deze letters van de juiste plek? Luisteren we wel? Zang heeft mij altijd een plek voor reflectie gegeven. Voor een diep voelen en ervaren. Dus ik wilde deze plek gebruiken voor een muziektheatervoorstelling. Het is tevens de eerste keer dat ik het medium theater gebruikt heb voor mijn werk. Heel bewust. Theater is een zeer krachtig middel en het heeft me ook buiten mijn comfortabele ruimte gezet waardoor ik mezelf opnieuw moest uitvinden en opbouwen. Uit deze voorstelling kwam de plaat Pu¯wawau. Een plaat waarin ik samen met zangers van Nederlands Kamerkoor NXT en een aantal muzikanten op zoek ga naar de kracht van de stem.
Valgeir Sigurdsson, bekend van onder andere zijn werk voor Bjo¨rk en Feist, heeft gezorgd voor prachtige, bevreemdende arrangementen waardoor de uitdaging nooit ver weg was. Josse de Pauw heeft zijn woorden en stem geleend voor de voorstellingen en was een aanwezig klankbord in de zoektocht en inspiratie.
Ik heb voor Pu¯wawau nauw samen gewerkt met een fijne groep muzikanten bestaande uit: Eric Thielemans, Laurens Smet, Jozef Dumoulin, Jeroen Stevens, Michae¨l Brijs, Firas Al Alwani, Beatrijs de Clerck, Katelijn Van Kerckhoven. De opnames werden gedaan door Stef Kamil Carlens, Joris Caluwaerts en Martijn Groeneveld. Een heerlijk team om mee te werken.
We deden reeds 17 try outs tijdens theaterfestival Oerol in Nederland. Enkele reacties van bezoekers:
“De essentie die we allen zijn kwijtgeraakt weer aangeraakt! Diep, diep, diep geraakt!”
“Gewoonweg betoverend.”
“Wat een prachtig ontroerend cadeau geven jullie ons.”
“Het mooiste geschenk van Oerol.”
“Wat ontzettend ontroerend en verbindend. Enorm onder de indruk ben ik. Veel dank. Ik zou nog veel langer willen luisteren en stilstaan hier bij al wat we vergeten waren.”