Search:the no na mees

LIMITED 300 ONLY CRYSTAL CLEAR VINYL WITH PURPLE BLOB AND BLACK SPLATTER. HOUSED IN FULL COLOUR MATT SLEEVE WITH POLYLINED INNER BAG AND DOWNLOAD CODE. NON-RETURNABLE.
Following his two sold out releases ‘Vertigo’ & ‘Water Music’ on Riot Season last year, the ever prolific Ivan The Tolerable returns with ‘An Orphan Form’
A beautifully strange and immersive suite that feels both otherworldly and rooted in something organic. Drawing on kosmische drift, loose-limbed jazz, and warped psychedelic textures, the record moves like a half-remembered dream.
Field recordings and nature sounds weave in and out, grounding the swirling synths and off-kilter rhythms in real earth and air. It's a record that doesn’t follow a straight line, but instead wanders, curious, alive, and quietly spellbinding.
Recorded in winter 2024 in Middlesbrough, UK and Utrecht, Netherlands
Oli Heffernan: bass/guitars/synths/drones/field recordings/electric piano
Mees Siderius: drums/percussion/vibraphone
Elsa Van Der Linden: saxophones/flutes

STANDARD 2LP VINYL EDITION - LIMITIERT Geboren 1970 in Tokio, verbrachte Jonathan Meese seine frühe Kindheit in Japan, und kam mit drei Jahren 1973 gemeinsam mit seiner Mutter zurück nach Deutschland. Als Kind sprach er nur japanisch und englisch. 1995-1998 Studium an der HfbK in Hamburg, 1998 Durchbruch als bildender Künstler auf der Berlin Biennale. In seinen Gemälden, Performances und Aktionen thematisiert Meese immer wieder die Rolle Deutschlands und deutsche Mythen. Eine ursprünglich beauftragte Meese-Inszenierung des ûParsifalë 2016 in Bayreuth wurde 2014 wegen angeblicher Unfinanzierbarkeit gekündigt. Der Münchener Techno- und House-Produzent Hell ist seit zwei Jahrzehnten ein Bewunderer Meeses. Als Hell vor zwei Jahren bei Jonathan Meese anfragte, ob dieser das Cover für Hells neues, kürzlich erschienenes Album ûHouse Music Boxë gestalten wolle, sagte dieser sofort zu. Die Wertschätzung entpuppte sich als gegenseitig. Man verabredete eine experimentelle Studiosession, um auszuloten, ob die polarisierenden Sprachperformances von Jonathan Meese in Verbindung mit Musik von Hell eine eigene Qualität entwickeln würden. 2019 nahmen Hell und Meese zum ersten Mal gemeinsam auf. Meese steuerte Textideen auf Papier bei, Hell hatte Instrumentals vorbereitet, die sowohl Hells stilistische Interessen, als auch Meeses musikalische Vorbilder - von DAF über Sisters of Mercy bis hin zu Kraftwerk - berücksichtigten. Hell: ûMir wurde in vielen gemeinsamen Gesprächen klar, wie musikaffin er eigentlich ist und wie viel unterschiedliche Musik er kennt. Und vor allem: Wie sehr die Musik ihm auch in seiner Kunst als Inspirationsquelle dient.ë Die Sessions - insgesamt drei, davon zwei gemeinsam mit Meeses 91-jähriger Mutter Brigitte - fanden im Trixx-Studio am Berliner Moritzplatz statt. Meese assoziierte Freestyle über Beats und Loops von Hell. Hell: ûIch bewundere Jonathan Meese nicht zuletzt als performativen Künstler - und gerade auch seinen stimmlichen Vortrag. Im Studio sang, sprach oder flüsterte er dann seine improvisierten Texte über die Tracks, die ich vorbereitet hatte.

Black vinyl repress. Wie in het voorjaar van 2025 het voorrecht had om de theatertour van Het Zesde Metaal bij te wonen, kon daar op de koop toe genieten van een handvol gloednieuwe songs. Het resultaat is de EP Randgevallen: vijf songs, vijf vertellingen uit het persoonlijke en wereldse leven die andermaal bewijzen dat Het Zesde Metaal als geen ander kan beschrijven, beklijven en betoveren.

Wie in het voorjaar van 2025 het voorrecht had om de theatertour van Het Zesde Metaal bij te wonen, kon daar op de koop toe genieten van een handvol gloednieuwe songs. En daarna vaststellen dat die helaas nergens te (her)beluisteren waren. Tot nu, want de goesting om de songs vast te leggen voor de eeuwigheid werd op den duur wel heel groot. En dus kampeerden Wannes Cappelle en co afgelopen zomer enkele dagen in Waimes (DAFT Music Studios), voor het eerst in de nieuwe bezetting met Kasper Cornelus op gitaar/toetsen en Sander Verstraete op bas.

Het resultaat is de EP Randgevallen: vijf songs, vijf vertellingen uit het persoonlijke en wereldse leven die andermaal bewijzen dat Het Zesde Metaal als geen ander kan beschrijven, beklijven en betoveren. Een staalkaart bovendien van de muzikale en tekstuele veelzijdigheid die de band al jaren kenmerkt. Opener Service is een opgewekte popsong waarin Cappelle sappig de drang naar reviews en hartjes in het dagelijkse en economische leven fileert: 'wa' vind je van onze service? / zou j'ons geen tiene willen geven? / asteblieft, want anders is den directeur vies.' In Traagskes Groeien verstilt het tempo en keert de blik naar binnen, het persoonlijke leven in, mijmerend over kinderen die stilaan het nest ontgroeien. 'ge moet u zo nie' spoeien / ge moet traagskes groeien / ge moe' laagske per laagske groeien', probeert Cappelle het loslaten nog even uit te stellen.

Wie dacht dat Oud En Nieuw daarna gaat over feestvieren in de donkerste dagen van december, is op het verkeerde feestje beland. Wiegend op hypnotiserende bas, drum en pedal steel passeert opnieuw de vergankelijkheid van het leven, dit keer met een bredere maatschappelijke blik. 'alles da' oud is, was ooit nieuw / en groot is ooit kleine begonnen / veel komt van weinig / glad was eerst ruw / zelfs de waarheid wierd ooit verzonnen'. Wanneer naar het einde toe pulserende synths het tempo opheffen en de song licht euforisch uitwaaiert in een instrumentale coda, kun je alleen maar de ogen sluiten en stilstaan bij wat was en nog komen zal.

Label is het enige nummer dat speciaal voor de EP werd geschreven en baadt net als Service in meer dartele klanken, terwijl Cappelle met trefzekere oneliners een beeld van zichzelf schetst. 'de meeste middens mijd ik, ik hore bie de randgevallen thuis / misschien verdiene 'kik ook een label'. Moeten we altijd proberen de ander in een vakje te duwen? Kan iedereen niet 'gewoon' anders zijn? En ironisch draait Cappelle de rollen om: 'atypisch is de norm / ge moogt buiten de lijntjes kleuren / gewoon is niet verboden / normaal zijn doet geen zeer / as ze mor hunder plekke kennen / de rare zijn met meer.'

Het slotakkoord is voor het beklijvende Duizend Soldaten van Willem Vermandere, dat Cappelle en Filip Wauters begin dit jaar brachten voor het tv-programma Ik Vraag Het Aan. Nu zet het een pakkend punt achter een EP die nogmaals de tijdloze klasse van de band onderstreept. Meeslepend, verhalend, herkenbaar, grappig, ontroerend, scherp. Het Zesde Metaal is het allemaal en heeft daar slechts vijf songs voor nodig.

Randgevallen werd opgenomen met Frederik Segers (productie) en Jasper Maekelberg (mix) aan de knoppen, en komt uit op 4 oktober. Met de plaat onder de arm én aan de merchandisetafel herneemt de band zijn theatertour, maar dan in het groot, langs fantastische zalen in onder meer Brugge (Concertgebouw), Gent (Capitole) en Nederland.

Limited edition on clear vinyl. Wie in het voorjaar van 2025 het voorrecht had om de theatertour van Het Zesde Metaal bij te wonen, kon daar op de koop toe genieten van een handvol gloednieuwe songs. En daarna vaststellen dat die helaas nergens te (her)beluisteren waren. Tot nu, want de goesting om de songs vast te leggen voor de eeuwigheid werd op den duur wel heel groot. En dus kampeerden Wannes Cappelle en co afgelopen zomer enkele dagen in Waimes (DAFT Music Studios), voor het eerst in de nieuwe bezetting met Kasper Cornelus op gitaar/toetsen en Sander Verstraete op bas.



Het resultaat is de EP Randgevallen: vijf songs, vijf vertellingen uit het persoonlijke en wereldse leven die andermaal bewijzen dat Het Zesde Metaal als geen ander kan beschrijven, beklijven en betoveren. Een staalkaart bovendien van de muzikale en tekstuele veelzijdigheid die de band al jaren kenmerkt. Opener Service is een opgewekte popsong waarin Cappelle sappig de drang naar reviews en hartjes in het dagelijkse en economische leven fileert: 'wa' vind je van onze service? / zou j'ons geen tiene willen geven? / asteblieft, want anders is den directeur vies.' In Traagskes Groeien verstilt het tempo en keert de blik naar binnen, het persoonlijke leven in, mijmerend over kinderen die stilaan het nest ontgroeien. 'ge moet u zo nie' spoeien / ge moet traagskes groeien / ge moe' laagske per laagske groeien', probeert Cappelle het loslaten nog even uit te stellen.



Wie dacht dat Oud En Nieuw daarna gaat over feestvieren in de donkerste dagen van december, is op het verkeerde feestje beland. Wiegend op hypnotiserende bas, drum en pedal steel passeert opnieuw de vergankelijkheid van het leven, dit keer met een bredere maatschappelijke blik. 'alles da' oud is, was ooit nieuw / en groot is ooit kleine begonnen / veel komt van weinig / glad was eerst ruw / zelfs de waarheid wierd ooit verzonnen'. Wanneer naar het einde toe pulserende synths het tempo opheffen en de song licht euforisch uitwaaiert in een instrumentale coda, kun je alleen maar de ogen sluiten en stilstaan bij wat was en nog komen zal.

Label is het enige nummer dat speciaal voor de EP werd geschreven en baadt net als Service in meer dartele klanken, terwijl Cappelle met trefzekere oneliners een beeld van zichzelf schetst. 'de meeste middens mijd ik, ik hore bie de randgevallen thuis / misschien verdiene 'kik ook een label'. Moeten we altijd proberen de ander in een vakje te duwen? Kan iedereen niet 'gewoon' anders zijn? En ironisch draait Cappelle de rollen om: 'atypisch is de norm / ge moogt buiten de lijntjes kleuren / gewoon is niet verboden / normaal zijn doet geen zeer / as ze mor hunder plekke kennen / de rare zijn met meer.'



Het slotakkoord is voor het beklijvende Duizend Soldaten van Willem Vermandere, dat Cappelle en Filip Wauters begin dit jaar brachten voor het tv-programma Ik Vraag Het Aan. Nu zet het een pakkend punt achter een EP die nogmaals de tijdloze klasse van de band onderstreept. Meeslepend, verhalend, herkenbaar, grappig, ontroerend, scherp. Het Zesde Metaal is het allemaal en heeft daar slechts vijf songs voor nodig.



Randgevallen werd opgenomen met Frederik Segers (productie) en Jasper Maekelberg (mix) aan de knoppen, en komt uit op 4 oktober. Met de plaat onder de arm én aan de merchandisetafel herneemt de band zijn theatertour, maar dan in het groot, langs fantastische zalen in onder meer Brugge (Concertgebouw), Gent (Capitole) en Nederland.

Available on ltd edition white vinyl, only 300 pressed. Includes extended album download.

Ivan The Tolerable is the alter ego solo project of Middlesbrough based musical wizard Oli Heffernan. Aside from his solo work as ITT, Oli has played in numerous bands over the years including Year Of Birds, King Champion Sounds with members of the Ex, Detective Instinct, and Shrug, and has collaborated with icons like Mike Watts of the Minutemen, and J Mascis of Dinosaur Jr.

On Black Water/Brown Earth, Heff called in the help of his Dutch friends Mees and Elsa in King Champion Sounds again and wrote the album in a long-distance session. The album feels like an excursion in nature, featuring bird song, flowing water, pots and pans percussion, and a genuine feel of wandering about and experiencing the outside world with eyes and ears wide open. It is a band effort too, with organic sounding drums, the characteristic saxophone, and droning synths.

‘Elsewhere, gentle intonations of morning with almost childlike embellishments and rhythmic beats, and more flute, might lull and comfort but nothing ever sits exactly in time which might make this Ivan The Tolerable’s most frustrating album at times but also one of his most interesting to really delve into aurally. ‘Sawdust’ is another sonic interlude, little more than a purge of effects and ideas but in a place where effects and ideas are plentiful. However, it’s centrepieces ‘Seaweed’ and ‘Signs’ that provide the pulsing, grooving dual that makes the second half of Black Water/Brown Earth a sheer delight. The former being simply kind of folky with a bit of sitar but utterly immersive, the latter oddly upbeat with eastern vibes and tubular rhythms, combined it is nearly twenty minutes of serene experimentalism.
The shorter tracks are perhaps designed to temper the mood or counter and reflect the passage of time on an album of mostly structured improvisation, and it may only be closer ‘Memory’ that is truly free to roam musically, its long jazzy segments skipping off into the farthest corners of the left field’.

CAMOUFLAGE COLOURED VINYL


Zeer gelimiteerde gesigneerde versie (100 stuks). Big2 (Twan van Steenhoven) is rapper en producer en is tevens de helft van de populairste hiphopact van Nederland; The Opposites. Op zijn nieuwste plaat is de transformatie naar zijn leven als pas geworden vader te horen. Voor het eerst rapt Big2 over zijn zoontje, die voor het album als grote inspiratiebron heeft gediend. ‘New Life’ bevat hits met Big2’s keiharde onmiskenbare sound en persoonlijke tracks met een nieuw geluid evenals klassieke hip-hop tracks op échte kenmerkende Big2 beats. Met gastbijdrages van o.a. Josylvio, Winne, Sticks & Antoon mag deze klassieker niet ontbreken in je platenkast.. Eerder verschenen al de tracks 'Denk Er Niet Meer Over Na', 'Vogelvrij' feat. Josylvio en Sticks en het meest recente 'Life Goes On'.

Upcoming album 'Hijaz + Strings' to be released in April 2023.

Hijaz is a multicultural sextet that combines Eastern melodies with improvised jazz. Their music is based on the dialogue between oud and piano. ‘Hijaz’ refers to the Arabic musical scale but also holds a clear reference to jazz. More than ten years already, the band is weaving an intriguing web of Mediterranean warmth, polyrhythmic structures and musical virtuosity. In a tight formation of fore core musicians, Hijaz captures the magic of the moment during their concerts. For this album the band aligned with a cello and two violins and arranged for strings by bass player Ben Faes.

Hijaz is without a doubt one of the best kept secrets of the Belgian world music scene. – Jazz in Belgium

This is essentially a jazz album, but one with a difference since the Arabic music scales, the instrumentation and the influence of Greek Rembetika are so infused into the album that you can almost smell the aroma of Eastern spices floating out of the studio. – Worldmusic

‘Dunes’ is een zeer veelbelovend klein meesterwerkje, dat na herhaald luisteren steeds meer van zijn schoonheid prijsgeeft. – Moors Magazine

De muziek vervoert je zo naar een rustige patio in een Mediterraanse stad, op een steenworp afstand van de drukke Medina. – JazzLab

"Red Rocks 2020 covers an amazing range of music from Rateliff’s celebrated career, music that had never been performed together live before the ill-fated tour including several jewels from And It’s Still Alright, and Rateliff solo albums, In Memory of Loss, Falling Faster Than You Can Run and the Shroud EP, along with “Still Out There Running,” a haunting and urgent track from 2018’s much loved Night Sweats LP, Tearing at the Seams.
The stellar cast of musicians includes Rateliff (guitar) with fellow Night Sweats Joseph Pope III (bass), Mark Shusterman (keys), Patrick Meese (drums, keys, guitar) and Luke Mossman (guitar), along with James Barone (drums, guitar), Joy Adams (cello), Rachel Sliker (viola), Adrienne Short (violin), and Chris Jusell (violin).
In addition, close friend Kevin Morby joins Rateliff and the band here for an amazing version of Leonard Cohen’s “There Is A War”."